Osoby w całych Stanach Zjednoczonych wciąż znajdują swoje wybory żywieniowe ograniczone czynnikami strukturalnymi, takimi jak dostępność żywności w dużych instytucjach, które często odwiedzają. W najnowszym raporcie " Instituting Change" , wydanym przez The John Hopkins Centre for Livable Future, autorzy Claire Fitch i Raychel Santo przedstawiają przegląd instytucjonalnych zamówień żywnościowych i uzasadnienie prac nad reformą.
Według Fitch i Santo, w 2014 r. Trzy największe firmy zajmujące się zarządzaniem usługami spożywczymi (Compass, Aramark i Sodexo) osiągnęły w Ameryce Północnej prawie 33 mld USD przychodów. Duże instytucje, takie jak szkoły, szpitale i więzienia, często decydują się na porozumienie z dużymi firmami zajmującymi się zarządzaniem usługami gastronomicznymi, aby uzyskać korzyści finansowe i administracyjne. Podczas gdy porozumienie to często jest w stanie zapewnić znaczące zwroty do instytucji, a mianowicie zwiększenie wydajności, obniżenie kosztów i niższe ceny dla konsumenta, to jako produkt powszechnego uprzemysłowienia amerykańskiego systemu żywnościowego, wykazuje znaczące powiązania z bieżącym środowiskiem i wyzwania społeczne. Jak wskazują Fitch i Santo w raporcie, integracja pionowa wzdłuż łańcuchów dostaw żywności jest "uwikłana w spadek wartości płac pracowniczych oraz utratę autonomii rolników i obywateli w zakresie produkcji, przetwarzania, dystrybucji i sprzedaży żywności".
W związku z rosnącym zainteresowaniem amerykańskim systemem żywnościowym rośnie zainteresowanie instytucjonalnymi zamówieniami na żywność oraz potencjałem regionalnego i zrównoważonego systemu zakupów żywności. Jak podkreślili Fitch i Santo, kontynuacja reformy obecnego procesu zaopatrzenia w żywność może zainicjować znaczące zmiany z rozległymi względami społeczno-ekonomicznymi, środowiskowymi i zdrowotnymi.
Badania wskazują, że rośnie liczba regionalnych zamówień żywnościowych wśród instytucji. Pomimo tego postępu, kilka dostrzeżonych barier, takich jak obciążenie administracyjne związane z identyfikowaniem i nabywaniem od producentów regionalnych, niespójnością podaży i wahaniami cen, nadal uniemożliwia instytucjom pozyskiwanie lub pełne zaopatrzenie w żywność produkowaną w sposób regionalny i zrównoważony. Wiele z dostrzeganych barier, a także potencjalne strategie ich przezwyciężania, zostały poruszone w innych badaniach. W związku z tym Fitch i Santo skupili się szczególnie na jednej barierze - systemie ustalania rabatów w umowach na systemy żywnościowe - które przed tym sprawozdaniem pozostały w dużej mierze bezadresowe.
Ta praktyka, w której duże firmy zajmujące się zarządzaniem żywnością prosi o rabat na pewien procent sprzedaży produktu, zmusza dostawcę do "oznaczenia ceny przez tę kwotę, tak aby klient - instytucja płaciła zawyżoną cenę, oraz różnica trafia do firmy zarządzającej ", wyjaśnia Fitch i Santo w" Instituting Change ". Od początku XXI wieku rabaty ilościowe (VDA) lub rabaty stały się znaczącym elementem modelu biznesowego usług gastronomicznych. Ich znaczenie, w połączeniu z brakiem przejrzystości w zakresie wartości obecnych rabatów, dodaje warstwę złożoności do rozwoju regionalnego, produkowanego w sposób zrównoważony systemu zakupów żywności.
Santo i Fitch podsumowują w sprawozdaniu, że "domniemane oczekiwanie wypłat rabatu dla firm zarządzających usługami gastronomicznymi może zachęcić niezależnych producentów regionalnych do podwyższenia cen w celu wejścia na instytucjonalny rynek usług gastronomicznych, lub - jeżeli producenci regionalni nie chcą lub nie mogą podnieść ceny i oferować rabaty - mogą zabraniać kierownikom placów budowy możliwości zakupu od regionalnych gospodarstw ".
Podczas gdy większa reforma systemu rabatowego ma kluczowe znaczenie, Fitch i Santo uznają wysiłki programów rządowych, takich jak Know Your Farmer, Know Your Food i organizacji takich jak Health Care Without Harm, National Farm to School Network, Real Food Challenge i Jedzenie w szkole FOCUS.
Wysiłki te, które umożliwiły większej liczbie instytucji pozyskiwanie z małych i średnich lokalnych gospodarstw, zwiększają przejrzystość i mogą prowadzić do szerszych wysiłków na rzecz stworzenia bardziej sprawiedliwego systemu cen zamówień żywnościowych.
Raport kończy się rekomendacjami na temat sposobów, w jakie osoby, instytucje i decydenci mogą przyczynić się do reformy instytucjonalnego systemu zamówień żywnościowych. Te sugestie obejmują:
- Konsumenci instytucji wciąż wyrażają swoje pomysły na temat sposobów poprawy polityki zamówień publicznych instytucji. Finch i Santo sugerują wykorzystanie istniejących narzędzi, takich jak Real Food Challenge, które oferują zestaw narzędzi kampanii dla studentów zainteresowanych wpływaniem na politykę zamówień uczelni lub uczelni. Ponadto przewodnik Real Food Guide zawiera wskazówki dotyczące opracowywania kryteriów zakupu regionalnej żywności produkowanej w sposób zrównoważony.
- Pracownicy usług gastronomicznych i decydenci w instytucjach, którzy dokładniej przyglądają się istniejącym politykom i umowom oraz nadal wyrażają swoje prośby o ulepszony system zakupów żywności.
- Twórcy polityki wspierający działania legislacyjne w zakresie polityki zamówień, które odniosły sukces w innych państwach, takich jak obowiązkowa preferencja dla produktów żywnościowych uprawianych lub produkowanych w stanie Massachusetts .
- Przystąpienie do lokalnej rady ds. Polityki żywnościowej, pisanie lokalnych urzędników, organizowanie imprez w celu zwiększenia świadomości na temat wpływu polityki zamówień instytucjonalnych lub wolontariatu w organizacji, która już pracuje nad tymi zagadnieniami.
Oprócz tych konkretnych zaleceń, Fitch i Santo deklarują znaczenie poprawy i zwiększenia dostępu społeczeństwa do instytucjonalnych zasad i zapisów dotyczących zamówień. Jak twierdzą w "Instituting Change", "zwiększona przejrzystość doprowadzi do ulepszonych praktyk".
Dodatkowe narzędzia i zasoby dla osób zainteresowanych ułatwieniem zmiany polityki zamówień można znaleźć w końcowej części raportu (str. 31-32). Pełny raport dostępny jest tutaj.