Glikogen jest głównym sposobem przechowywania glukozy w organizmie do późniejszego użycia. Ponieważ większość spożywanych przez nas węglowodanów kończy się glukozą, ważne jest, aby móc przechowywać niektóre z nich w celu kontrolowania poziomu glukozy we krwi i dostarczania glukozy do części ciała, które jej potrzebują. Molekuły glikogenu to magazynowanie. Glikogen u zwierząt, w tym ludzi, porównano ze skrobią w roślinach, ponieważ cząsteczki skrobi są głównym składowaniem glukozy w roślinach.
Ostrzeżenie o zamęcie : Glikogen jest czasami mylony z hormonem glukagonu, który jest również ważny w metabolizmie węglowodanów i kontroli poziomu glukozy we krwi.
Więcej o glikogenie
Glikogen jest dużą cząsteczką wytwarzaną w wątrobie i przechowywaną głównie w wątrobie i komórkach mięśniowych. Po zjedzeniu większej ilości węglowodanów niż obecnie mogą korzystać nasze ciała, glikogen wytwarza się z resztek glukozy. Później, gdy poziom cukru we krwi spada, glikogen jest rozkładany, aby uwolnić więcej glukozy do krwi. Diety niskowęglowodanowe początkowo wyczerpują magazynowanie glikogenu, chociaż w pewnym stopniu jakakolwiek dieta odchudzająca ma podobny efekt.
Ponieważ cząsteczki glikogenu mają dość dużą ilość przyłączonej wody (trzy do czterech razy więcej niż masa glukozy), część "masy wody" jest tracona na początku diety odchudzającej, co jest szczególnie prawdziwe w diecie niskowęglowodanowej. Zapasy glikogenu są częściowo zastępowane później, co oznacza, że część "masy wody" również powraca.
Powoduje to tymczasową stratę wagi (ale nie stratę tłuszczu).
Glikogen i ćwiczenia
Organizm może przechowywać około 2000 kalorii glukozy jako glikogenu. Staje się to problemem dla sportowców wyczynowych (np. Biegaczy maratońskich i długodystansowych rowerzystów), którzy mogą spalić tyle kalorii w ciągu kilku godzin.
Kiedy sportowcy tracą glikogen, doświadczają bardzo niewygodnego stanu, zwanego zwykle "uderzeniem w ścianę", gdzie brakuje im energii do kontynuowania ćwiczeń. Dwie wspólne strategie, aby tego uniknąć, to:
- Carbo-loading : jedzenie dużej ilości węglowodanów przed imprezą wytrzymałościową. Ta metoda w dużej mierze wypadła z łaski.
- Spożywanie żeli glukozowych i innych węglowodanów, które są łatwe do połknięcia i strawienia podczas imprezy.
Trzeci sposób eksperymentuje z niektórymi sportowcami i trenerami, który ma stosować dietę ketogenną o niskiej zawartości węglowodanów, dopóki organizm nie osiągnie stanu zwanego adaptacją keto. W tym stanie organizm może łatwiej uzyskać dostęp do zgromadzonego tłuszczu w celu uzyskania energii, a ponieważ organizm może przechowywać bardzo duże ilości kalorii w postaci tłuszczu, glukoza staje się znacznie mniejszym czynnikiem w podsycaniu aktywności. Odnotowano wiele doniesień o sportowcach, którzy przechodzą długie okresy bez dużych ilości węglowodanów, gdy są przystosowani do ketingu, i istnieją pewne wstępne badania nad tym zjawiskiem. Przykładem tego jest film "Run on Fat", który następuje po parze, która wiosłowała z Kalifornii na Hawaje na diecie zawierającej 9 procent węglowodanów. Może się okazać, że przechowywanie glukozy nie musi być czynnikiem ograniczającym, o którym kiedyś uważano za adaptację keto.
> Źródła:
> Eberle SG. Odżywcze odżywianie . Champaign, IL: Human Kinetics; 2014.
> Kreitzman SN, Coxon AY i Szaz KF. Przechowywanie glikogenu: iluzje łatwego odchudzania, nadmierne odzyskiwanie wagi i zniekształcenia w oszacowaniu składu ciała American Journal of Clinical Nutrition. Vol 56, 292S-293S.
> Volek JS, Phinney SD. Sztuka i nauka o niskiej wydajności węglowodanów . Berlín: Beyond Obesity LLC; 2012.