Naprawy niechirurgiczne mogą mieć mniej powikłań, ale większe ryzyko ponownego pęknięcia
Czy leczenie zachowawcze ścięgna Achillesa może być dobrą alternatywą dla chirurgicznej naprawy? Zostało to poddane dalszej analizie, ponieważ badanie opublikowane w numerze Journal of Bone and Joint Surgery zalecało konserwatywne leczenie zerwania ścięgien Achillesa, a nie naprawę chirurgiczną dla wielu pacjentów.
Od czasu opublikowania tego badania w innych badaniach porównywano te dwie metody i większość stwierdza, że operacja ma mniejszą częstość ponownego pęknięcia, ale większą częstość powikłań w przypadku głębokich zakażeń, nie-kosmetycznych dolegliwości związanych z bliznami i nerwów surowiczych.
Leczenie zachowawcze może być najlepsze dla pacjentów, którzy są w programie rehabilitacji funkcjonalnej z wczesną terapią ruchową i którzy są starsi. To będzie nadal tematem debaty. Oto szczegóły badań, więc możesz omówić to z lekarzem, jeśli masz pęknięcie ścięgna Achillesa.
Nieoperacyjne leczenie zerwania ścięgna Achillesa
W badaniu z 2004 roku obserwowano trzyletni wynik u pacjentów z całkowitym zerwaniem ścięgna Achillesa, którzy byli leczeni metodami niechirurgicznymi. Osiemdziesiąt sześć procent z nich zgłosiło "doskonałe" lub "dobre" wyniki. Te wyniki były lepsze niż podobna grupa, która miała chirurgiczną naprawę.
W wyniku niechirurgicznego leczenia pacjenci przez krótki czas noszą twarde odlewy, a następnie przełączają się na lżejszą obsadę, a na koniec na funkcjonalny, wymienny aparat, który był noszony przez jeden miesiąc. Tradycyjne leczenie całej łzy Achillesa zawsze było zabiegiem chirurgicznym unieruchamiającym kostkę za pomocą odlewu podczas gojenia.
W badaniu pacjenci byli unieruchomieni przez krótszy okres czasu, a następnie byli w stanie zdjąć klamrę i wykonywać ćwiczenia rehabilitacyjne.
Badacze odkryli, że prawie wszyscy (91 procent) pacjentów, którzy uczestniczyli w sporcie przed urazem, mogli powrócić do sportu. Zgłaszali także niższą częstość powikłań niż w przypadku chirurgicznej naprawy.
Ich wniosek jest taki, że to nowe leczenie nieoperacyjne powinno być leczeniem z wyboru, gdy lekarze i terapeuci są przeszkoleni i doświadczeni w tym protokole.
Który jest lepszy - Chirurgiczna lub nieoperacyjna naprawa zerwania ścięgna Achillesa?
Metaanaliza 10 randomizowanych badań kontrolowanych z lat 1980-2011 wykazała, że leczenie operacyjne jest lepsze niż leczenie nieoperacyjne w zapobieganiu ponownemu pęknięciu i wcześniejszy powrót do pracy, ale wiąże się z większym ryzykiem powikłań. Lecz zarówno operacyjni, jak i nieoperacyjni pacjenci mieli taką samą stopę zwrotu z uprawianych przez nich sportów przed obrażeniami.
Inna metaanaliza ośmiu badań dała te same wyniki. Stwierdzili oni, że leczenie operacyjne byłoby lepsze dla pacjentów, którzy byli w dobrej kondycji fizycznej, podczas gdy leczenie nieoperacyjne było dobrą alternatywą dla starszych pacjentów.
Rehabilitacja funkcjonalna może zrobić różnicę w wyborze leczenia zachowawczego
Jeśli pęknięcie ścięgna Achillesa zostanie potraktowane w ośrodku, w którym zastosowano rehabilitację funkcjonalną, dobrym wyborem może być konserwatywna niechirurgiczna interwencja. Metaanaliza 10 badań wykazała, że w przypadku leczenia zachowawczego protokołami wczesnego zakresu ruchu ryzyko ponownego pęknięcia było takie samo jak u pacjentów chirurgicznych, bez zwiększonego ryzyka powikłań obserwowanych podczas leczenia chirurgicznego.
Jeśli program rehabilitacji funkcjonalnej nie jest dostępny, operacja jest prawdopodobnie lepszym wyborem.
Źródła:
> Jiang N, Wang B, Chen A, Dong F, Yu B. "Operatywny kontra nieoperacyjny leczenie ostrego zerwania ścięgna Achillesa: Meta-analiza oparta na aktualnych dowodach." Międzynarodowa Ortopedia 2012; 36 (4): 765-773.
> Soroceanu A, Sidhwa F, Aarabi S, Kaufman A, Glazebrook M. Leczenie chirurgiczne a nielecznicze leczenie ostrego A > chilles > Pęknięcie ścięgien : analiza meta losowych prób. Journal of Bone and Joint Surgery. Amerykański tom 2012; 94 (23): 2136-2143
Wallace RG, et. glin. "Połączone konserwatywne i protetyczne leczenie ostrych zerwań ścięgna Achillesa". J Bone Joint Surg Am. 2004 Jun; 86-A (6): 1198-202.
Wilkins R, Bisson LJ. Operacyjne i niespokojne zarządzanie ostrymi zerwaniami ścięgna Achillesa: ilościowy systematyczny przegląd losowo kontrolowanych prób. American Journal of Sports Medicine 2012; 40 (9): 2154-2160.
> Zhao HM, Yu GR, Yang YF, Zhou JQ, Aubeeluck A. Wyniki i powikłania operacji i nieoperacyjnego leczenia ostrego zerwania ścięgna Achillesa: analiza meta. Chinese Medical Journal 2011; 124 (23): 4050-4055.